به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه در مشهد، حجتالاسلام اختریان در جلسه اخلاق اداری همکاران مدیریت تبلیغ معاونت فرهنگی ـ تبلیغی حوزه علمیه خراسان، به تبیین نقش شناخت مزاج در موفقیت فعالیتهای تبلیغی پرداخت.
حجتالاسلام اختریان با اشاره به گستردگی بحث مزاجشناسی، اظهار کرد: مزاجشناسی تنها محدود به ویژگیهای جسمانی نیست، بلکه مجموعهای از خصوصیات اخلاقی، روانی، رفتاری و ارتباطی انسان را دربر میگیرد و این ویژگیها در حوزه تبلیغ دین نقشی تعیینکننده دارند.
وی افزود: موفقیت یا عدم موفقیت یک مبلغ در برقراری ارتباط با مخاطب، میزان جذب افراد، انتخاب موضوع، شیوه بیان و حتی تعیین زمان و مکان تبلیغ، تا حد زیادی به مزاج فرد مبلغ و مزاج مخاطبان بازمیگردد.
مخاطبشناسی؛ نخستین گام در تبلیغ مؤثر
این استاد حوزه با تأکید بر اصل «مخاطبشناسی»، خاطرنشان کرد: مبلغ پیش از ورود به هر مسجد، هیئت یا جمع تبلیغی باید از شرایط روحی و مزاجی مخاطبان آگاه باشد و متناسب با آن، موضوع و شیوه بیان خود را انتخاب کند.
وی با ذکر نمونههایی عینی، تصریح کرد: طرح برخی موضوعات بدون توجه به شرایط، ظرفیت و نیاز واقعی مخاطبان، نهتنها اثرگذار نیست، بلکه در برخی موارد موجب ایجاد واکنشهای منفی نیز میشود.
مزاج مبلغ و تفاوت در شیوههای اثرگذاری
حجتالاسلام اختریان با اشاره به تقسیمبندی مزاجها به دموی، صفراوی، بلغمی و سودایی، بیان کرد: مبلغان دارای مزاجهای مختلف، توانمندیهای متفاوتی در عرصه تبلیغ دارند؛ برخی در تبلیغ چهرهبهچهره و ایجاد ارتباط سریع با مخاطب موفقترند و برخی دیگر در فعالیتهای پژوهشی، آموزشی و کارهای بلندمدت اثرگذاری بیشتری دارند.
وی تأکید کرد: شناخت این تفاوتها هم به خود مبلغ کمک میکند جایگاه مناسبتری برای فعالیت تبلیغی خود انتخاب کند و هم مدیران فرهنگی را در سازماندهی و بهرهگیری صحیح از نیروهای تبلیغی یاری میرساند.
کاربردهای عملی مزاجشناسی در عرصه تبلیغ
این پژوهشگر حوزه مزاجشناسی با اشاره به تجربههای میدانی تبلیغ، اظهار کرد: آگاهی از مزاج افراد، در مدیریت اختلافات، ایجاد اقتدار تبلیغی، انتخاب شیوه مواجهه با مخالفان و مدیریت فضای مسجد یا هیئت تأثیر بسزایی دارد.
وی افزود: در کتاب «مزاجشناسی تبلیغی» بیش از ۷۰ مؤلفه کاربردی در این حوزه بررسی شده است که میتواند بهعنوان راهنمایی عملی برای مبلغان مورد استفاده قرار گیرد.
مزاجشناسی؛ دانشی ریشهدار و تجربهمحور
حجتالاسلام اختریان در بخش پایانی سخنان خود با اشاره به ریشههای مزاجشناسی در منابع اسلامی و آثار حکمای بزرگی چون ابنسینا، تأکید کرد: مزاجشناسی دانشی تجربهمحور است و اگرچه قواعد آن دارای ضریب خطاست، اما در مجموع میتواند افقهای تازهای در شناخت رفتار انسان و ارتقای کیفیت تبلیغ دینی بگشاید.
این جلسه در پایان با طرح پرسشها و گفتوگوی صمیمی حاضران به کار خود پایان داد.
نظر شما